Ένα χιλιόμετρο δυτικά του Κολυμπαρίου συναντάμε το ιστορικό μοναστήρι της Γωνιάς και την Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης. Η μονή Γωνιάς ιδρύθηκε στα χρόνια της Ενετοκρατίας και έχει τις ρίζες της στο μύθο της οπτασίας. Ο μύθος ξεκινά από το Ναό της Δίκτυννας Αρτέμιδας Βριτομάρτυρος, της αρχαίας θεάς της Δυτικής Κρήτης. Κάποια στιγμή οι καλόγεροι διωκόμενοι απο τους Κουρσάρους κτίζουν Ναό αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου λίγο πιο κάτω από το Ναό της Δίκτυννας. Στις αρχές του 16ου αιώνα ήρθε να ασκητέψει μαζί τους ο Όσιος Βλάσιος. Κάποιο βράδυ που προσευχόταν είδε σε όραμα την Παναγία η οποία τον οδήγησε στο σημείο που επιθυμούσε να κτίσει ένα μοναστήρι προς τιμήν της. Το μοναστήρι ξεκίνησε να κτίζεται το 1618 και ολοκληρώθηκε το 1634. Λίγο παραδίπλα βρίσκεται η Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης (Ο.Α.Κ). Η Ακαδημία είναι κοινωφελές ίδρυμα και ανήκει στη Μητρόπολη Κίσσαμου και Σελίνου. Είναι γνωστή παγκόσμιώς για τα συνέδρια που οργανώνει καθώς επίσης και για τις ποικίλες δραστηριότητες που αναπτύσει με σκοπό το διαλογισμό και την επίλυση επιστημονικών, ιατρικών, πολιτισμικών και θρησκευτικών προβλημάτων.

Από τον Αζωγυρέ έφυγε ο όσιος Ιωάννης με την ευχή του Ηγούμενου της μεγάλης αυτής συνοδείας και αφού πέρασε τα βουνά και τα λαγκάδια προς βορράν του Σελίνου και της Κισσάμου, έφτασε στο σπήλαιο του χωριού Σπηλιάς και παρέμεινε εντός αυτού περίπου έξι μήνες. Επειδή όμως στο χώρο υπήρχαν βοσκοί και πολλοί γεωργοί αναχώρησε για το Γουβερνέτο, αφού προηγουμένως, προσευχόμενος άφησε ως σημάδι διαβάσεως του το ιαματικό αγίασμα (κτυπώντας με το ραβδάκι του το βράχο) που από τότε ως τώρα παραμένει ως ευλογία χριστιανών. Το 17ο αιώνα λειτούργησε το Σπήλαιο του Αγίου ως Μονή Καλογραιών, επί έναν αιώνα τουλάχιστον. Μέχρι και σήμερα σώζονται τάφοι, τα θεμέλια των κελιών και μια μεγάλη δεξαμενή.

Το Μουσείο Ελιάς Βουβών έχει το μεγάλο προνόμιο να βρίσκεται δίπλα στο Μνημειακό δένδρο της Ελιάς των Βουβών, το αρχαιότερο δένδρο ελιάς στον κόσμο, το οποίο επισκέπτονται σήμερα 20.000 περίπου άτομα ετησίως, από όλο τον πλανήτη. Είναι κηρυγμένο με την 603/17-2-1997 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Κρήτης «σαν διατηρητέο μνημείο της φύσης, λόγω του ιδιαίτερου αισθητικού, οικολογικού και ιστορικού ενδιαφέροντός του». Στην περιοχή του Δήμου μας, εκτός από την Μνημειακή Ελιά Βουβών, βρίσκονται ακόμη τουλάχιστον άλλα δέκα (10) μνημειακά ελαιόδενδρα, δηλαδή όσα όλα μαζί στην υπόλοιπη Κρήτη, τα οποία μαρτυρούν τη μεγάλη σχέση των κατοίκων της περιοχής με την ελιά, από τα βάθη της μακρινής αρχαιότητας.

Ναός του Μιχαήλ Αρχάγγελου με ψηφιδωτά, τοιχογραφίες και τάφους στον εσωτερικό και εξωτερικό χώρο. Χτίστηκε επί Αυτοκράτορα Ιουστινιανού (482-565) και είναι παλαιοχριστιανικός. Κοινοί αρχιτεκτονικοί τύποι στην Ραβέννα της Ιταλίας και στην Συρία. Έγινε έδρα της Επισκοπής Κισσάμου το 1818, με επίσκοπο τον Μελχισεδέκ που απαγχονίστηκε μαζί με το δάσκαλο και διάκονο Καλλίνικο από τους Τούρκους το 1821. Σήμερα γίνονται εκσκαφές για παραπέρα εξερέυνηση των χώρων.

Βρίσκεται στη συνοικία Πρόδρομος του χωριού Δειλιανά. Κτίστηκε το 1260 στη βάση προυπάρχοντος Ναού. Τοιχογραφήθηκε το πρώτο τέταρτο του 14ου αιώνα απο το ζωγράφο Θεόδωρο Βενέρη. 

Στο άκρο του ακροτηρίου της Σπάθας (Μένιες) σώζονται μέχρι σήμερα τα ερείπια του Ναού της Δίκτυννα και ενός βωμού της εποχής του Αδριανού (524-519 π.Χ). Στην κοιλάδα δυτικά από το Ναό, υπάρχουν ερείπια κτισμάτων και ενός Ρωμαικού υδραγωγείου. Η Δίκτυννα ήταν μια πανάρχαια κρητική Θεότητα. Προσκυνητές έφτασαν στο Ναό της από όλα τα μέρη της Ελλάδας, προσφέροντας της τάματα σε όλη την διάρκεια της Ρωμαικής και Ελληνιστικής περιόδου. Περπατούσαν ως εδώ ξυπόλητοι όπως το επέβαλλε η παράδοση για να έχουν άμεση επαφή με τη γη και τη φύση που λατρυόταν στο πρόσωπο της Θεάς, αφού ήταν η Θεά του κυνηγιού.

Το φαράγγι Δελιανών – Μεσαυλίων βρίσκεται 16km από την Villa Dimokratia (Χάρτης->). Ξεκινάει από το χωριό Μεσαύλια και καταλήγει στα Δελιανά, μετά από 5km. Η πορεία στο φαράγγι είναι εύκολη, διαρκεί περίπου μία ώρα και προτείνεται ακόμη και σε παιδιά, καθώς διέρχεται μέσα από χωματόδρομο.

Χαρακτηριστικό του φαραγγιού είναι η πυκνή βλάστηση με πλατάνια και καστανιές γύρω από το ποταμάκι του. Η καλύτερη εποχή είναι η άνοιξη, όταν η βλάστηση βρίσκεται στο απόγειο της και το νερό στο ποτάμι ρέει άφθονο.

Κοντά στα Μεσαύλια θα δείτε τον μικρό ναό της Αγίας Παρασκευής στο βράχο, όπου γίνεται μεγάλο πανηγύρι κάθε χρόνο. Επίσης, αξίζει να αναφέρουμε την κόντρα των Δελιανών και των Μεσαυλιανών για το αν το φαράγγι ονομάζεται Δελιανό ή Μεσαυλιανό.